Beata Żywuszko, Grażyna Tomczewska, „Ziemia Kobielska” – Kobiele Wielkie 2006


Krajobraz z historią spleciony

Przyjęty przez autorki tekstu i autora zdjęć układ kompozycyjny, w którym krajobraz ziemi kobielskiej przeplata się z historią i jej świadectwami, wynika z lokalnej specyfiki. Usytuowanie gminy na Wzgórzach Radomszczańskich, dominujące pola i lasy, z dwoma rezerwatami [Jasień, Kobiele Wielkie], kilkoma uroczyskami i stawami, przy równoczesnej obecności zachowanych dworów [Babczów, Kobiele, Przyborów], neogotyckiego kościoła w Kobietach Wielkich, starych chat, licznych przydrożnych kapliczek i pomników związanych z życiem Władysława Stanisława Reymonta i wojennymi działaniami, zachęcają do łącznego potraktowania obu sfer. Na zdjęciach Czesława Polcyna, niezależnie czy zabytkowy budynek lub pomnik stanowi punkt centralny, czy znajduje się tylko na obrzeżach, pejzaż jest najważniejszy, to on także decyduje o kontemplacyjnym nastroju całości.

Ziemia Kobielska

Udokumentowaną historię Kobiel Wielkich rozpoczyna czternastowieczna wzmianka. Następne wieki przynoszą już nie tylko krótkie informacje, ale opowiadają o materialnej i duchowej przeszłości regionu. Bogatą dokumentację posiada kobielska parafia z aktem chrztu autora Chłopów włącznie, czy powstała początkach XIX wieku huta szkła na Jasieniu wzniesiona z pożyczek rządowych przez prof. Wojciecha Lanego, inicjująca hutnictwo szkła na ziemi radomszczańskiej. Ziemia Kobielska Żywuszko i Tomczewskiej nie jest wyłącznie informatorem, stanowi także skróconą monografię terenu, którą w każdej chwili można rozwinąć dzięki odsyłaczom do szczegółowych opracowań wymienionych w bibliografii.
Beata Anna Symołon

Tekst publikowany w GR nr 28.

Powrót – Back


Copyright © 2000 Zdzisław Wiśniewski   wszelkie prawa zastrzeżone.