Zdjęcia zostały wykonane w czasie pielgrzymki do Ziemi Świętej w Wielkim Tygodniu.


O   J e r u z a l e m,   J e r u z a l e m...



Jerozolima liczy trzy tysiące lat. Świadkami biblijnych wydarzeń sprzed dwu tysięcy lat jest i natura, i architektura. Jedna wyrasta z drugiej, mieszają się ze sobą tworząc kolejne piętra. W Ogrodzie Oliwnym rosną mające dwa tysiące lat drzewa oliwkowe. Uschnięte, żywe, powykrzywiane i rozgałęzione we wszystkie możliwe strony, o korze przypominającej drążoną przez wieki skałę. Schody prowadzące do Wieczernika pochodzą z epoki machabejskiej. To miejsce, które w niezmienionym kształcie, było świadkiem ostatniej Drogi Chrystusa.

Inne miejsca pełne są cytatów z przeszłości. W czasie renowacji nawierzchni Drogi Krzyżowej (Via Dolorosa) zachowano kostkę brukową z czasów Heroda i włączono ją do nowego chodnika. Pochodzące z czasów rzymskich posadzki przetrwały w Lithostrotos. Opisane w Biblii miejsca pobytu Jezusa otoczono kościołami, kaplicami, bazylikami, tworząc w ten sposób niezwykłe relikwiarze.

W Jerozolimie niezwykłemu zagęszczeniu podlegają nie tylko czas, ale i miejsce. Przestrzenie gęsto zabudowane, wielokrotnie przebudowywane, pozbawione są oddechu koniecznego do osobnej kontemplacji. Na kościół można patrzeć tylko w otoczeniu ogromnej ilości innych budowli; z biblijnych ogrodów pozostały pojedyncze drzewa, a zbocza góry (Góra Oliwna) szczelnie zabudowano. Wymieszał się także czas sakralny: obok siebie współżyją różne religie ze swoimi odmiennymi świętami, choć niekiedy łączy je jedno wydarzenie, jak Zmartwychwstanie w Bazylice Grobu Świętego, gdzie styl grecki, armeński i łaciński tworzą spójne wnętrze. Czy prawe ramię łuku cesarza Hadriana z 135 r. znajdujące się w kościele Ecce Homo, a lewe w meczecie muzułmańskim. Zagęszczenie współczesnej Jerozolimy jest odbiciem zagęszczenia biblijnych wydarzeń. Jedna, dwie, trzy księgi Ewangelii i ogrom zdarzeń. Kilka miejsc zatopionych w ogromie miasta i obcowanie z tajemnicą, która dzięki świadkom wydarzeń staje się czymś wręcz realnym, namacalnym, ludzkim.

Ostatnia ziemska Droga Chrystusa zaczyna się i kończy na Górze Oliwnej. Na zabudowanym wzgórzu ścieżki Chrystusa można tylko przeczuć. Z Góry, schodami machabejskimi, Jezus schodził ku Grocie Getsemani. Obecnie góruje nad nią Bazylika Wszystkich Narodów z barwnym tympanonem Bargielliniego. Po jej lewej stronie znajduje się Ogród Oliwny. Pojmanego Chrystusa więziono w Lithostrotos. Loch, w którym więziono Nauczyciela, otacza nowowzniesiony kościół. Tu rozpoczyna się Via Dolorosa. 14 stacji Drogi Krzyżowej upamiętnia Drogę od miejsca sądu aż do Ukrzyżowania i Grobu Pańskiego. Stacjom, ukrytym w wąskich kamiennych zaułkach i niszach, towarzyszy Kaplica Biczowania, Klasztor Sióstr Syjonu oraz Bazylika Ecce Homo. Punkt kulminacyjny stanowi wzniesiona przez krzyżowców Bazylika Grobu Świętego z Kalwarią, 5 ostatnimi stacjami i Grobem Pańskim. Po Zmartwychwstaniu Chrystus ukazywał się wielokrotnie uczniom. Po raz ostatni spotkał się z Apostołami na Górze Oliwnej. Z bazyliki wzniesionej przez cesarza Konstantyna w IV wieku, pozostały jedynie fragmenty, a centralnym budynkiem jest obecnie muzułmański meczet.

Szukanie śladów Chrystusa w zaułkach i na uliczkach współczesnej Jerozolimy można potraktować jako metaforę poszukiwań Boga przez człowieka we współczesnym świecie.


Beata Anna Symołon
foto Czesław Polcyn


Copyright © 2000 – 2008 Zdzisław Wiśniewski  Wszelkie prawa zastrzeżone.