Radomszczański
logo
Kabaret „NIETOPERZ”

Powrót – Back

Kabaret „Nietoperz” założony został przy Szpitalu Miejskim w Radomsku. Twórcą kabaretu jest lek. med. Dyzman Krasoń – chirurg tego szpitala, który w kwietniu 1963 roku skupił wokół swojej osoby grupę kolegów i znajomych, legitymujących się pewnym doświadczeniem scenicznym z lat szkolnych i studenckich.



W inauguracyjnej premierze kabaretu, która odbyła się 28 stycznia 1964r. w kawiarni „Stylowa” w Radomsku przy ul. Plac 3 Maja 13 w programie pt. „Jaś się doczekał” wystąpili: Krasoń Dyzman – kierownik zespołu, Kaliszczak Mirosław – tech. radiolog, Klimek Maria – nauczycielka, Kukulski Zygmunt – prac. „FAMEG”, Marczak Alicja – prac. Sądu Rejonowego, Niezabitowski Jan – kier. artystyczny, inżynier w Przedsiębiorstwie Budowlanym, a także w wielu występach programu Maria Aleksandra Garbiec – uczennica Technikum Ekonomicznego w Radomsku. W pierwszym zespole muzycznym kabaretu oprawę muzyczną tworzyli: Ślifirski Marek – fortepian, Wieczorek Stanisław – kontrabas, Witczak Wiesław – perkusja.

Nietoperz

Od lewej: Jan Niezabitowski, Dyzman Krasoń, Mirosław Kaliszczak, Alicja Marczak, Maria Klimek, Zygmunt Kukulski

Zespól kabaretu w wymienionym wyżej składzie z pierwszym programem wystąpił dla publiczności miasta Radomska, Łodzi i województwa 21 razy, zdobywając przychylne oceny prasy. W pierwszym programie występowali też kilkakrotnie, wzbogacając wstępy „Nietoperza” własnym programem wokalnym Grzegorz Lesiński i Zbigniew Kurzelewski. Największym sukcesem pierwszego programu „Nietoperza” był występ w Łódzkiej Telewizji na żywo w ogólnopolskim programie „W środku Polski”.



Kabaret Nietoperz 2

Od lewej: Jan Niezabitowski, Mirosław Kaliszczak, Stanisław Wieczorek – kontrabas, Wiesław Witczak – perkusja

Premierę drugiego programu „Nietoperza” pt. „Przyjęło się” przedstawiono 25 września 1964r. Program ten oparty był w znacznej mierze na tekstach kabaretu „Stodoła”, zaadaptowanych dla „Nietoperza” przez Jana Niezabitowskiego, występującego dawniej w tym studenckim kabarecie, a ponadto cennym źródłem dobrych tekstów dla kabaretu były prasa, radio (szczególnie redakcja „kultura pilnie poszukiwana”), Radio „Wolna Europa”, a także teksty pisane przez Jana Niezabitowskiego, Mirosława KaliszczakaRyszarda Banaszkiewicza. Od drugiego programu z „Nietoperzem” współpracował intensywnie reżyser studenckiego kabaretu „Cytryna” z Łodzi Jan Kwapisz, który w znacznym stopniu podniósł poziom artystyczny zespołu.



We wrześniu 1964r. „Nietoperz” zajmuje pierwsze miejsce w woj. łódzkim, a w grudniu 1964r. bierze udział obok tak renomowanych zespołów jak „Hybrydy” (z Koftą i Pietrzakiem) oraz krakowską „Salamandrą” i rzeszowską „Meluzyną” w Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Małych Form Teatralnych we Wrocławiu, gdzie otrzymuje nagrodę za wysoki poziom artystyczny i reżyserię.



W styczniu 1965r. na Festiwalu zespołów Służby Zdrowia w Polanicy otrzymuje drugą nagrodę po warszawskim „Eskulapie” (z Jerzym Woyem–Wojciechowskim). W marcu 1965r. „Nietoperz” występuje na zaproszenie Ministra Kultury i Sztuki oraz Polskiego Radia w Warszawie na zjeździe działaczy kultury, po którym otrzymał wysoce pozytywne recenzje prasowe.



28 grudnia 1965r. wystąpił z trzecim z kolei programem pt. „To wszystko mafia”. Premiera tego programu odbyła się tak jak poprzednie w radomszczańskiej kawiarni „Stylowa”. Wraz z nowym programem zmienił się cały zespól muzyczny kabaretu, w którym zagrali: Jerzy Klimek (kierownik zespołu), Andrzej Ostałowski, Marek Szyller i Henryk Gnoiński. W 1966r. program „Nietoperza” nagrany został w studio Polskiego Radia w Warszawie.



We wrześniu 1966r. „Nietoperz” ponownie wygrywa eliminacje wojewódzkie zespołów kabaretowych, a w lutym 1967r. zajmuje trzecie miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Kulturalnym Związków Zawodowych. Po tym festiwalu zespól wystąpił w 40 minutowym programie TVP, a następnie uczestniczył w kolejnym przeglądzie zespołów artystycznych Służby Zdrowia w Polanicy, zajmując pierwsze miejsce.



W 1967r. nastąpiła reorganizacja składu osobowego zespołu w związku z odejściem z przyczyn obiektywnych niektórych osób, do zespołu doszli nowi wykonawcy uzupełniając braki kadrowe, a byli to: Janina Kucharska–Pawłowska, Janusz Klimek, Julita Klimek, a także muzycy Jerzy Klimek, Leszek Glapiński i Jan Jackowski. W tym czasie „Nietoperz” otrzymał stałą siedzibę w nowo wybudowanym Domu Kultury i w maju 1968r. na scenie MDK wystąpił z nową premierą w programie pt. „Jest taki dziwny kraj”. Z tym programem występuje w TVP, a w przeglądzie zespołów kabaretowych w Cieszynie zajmuje drugie miejsce za zespołem „Anawa” z Grechutą.



W 1970r. dzięki wsparciu działalności „Nietoperza” przez dyrektora Domu Kultury Bogdana Szablewskiego, Jan Niezabitowski organizuje grupę zespołu w skład, której weszli: Anna Czaja, Anna Dębska (późniejsza solistka Operetki Wrocławskiej) zobacz, Janina Kucharska–Pawłowska, Zygmunt Kukulski, Jan Niezabitowski, a skład zespołu muzycznego stanowili: Zbigniew Kurzelewski, Grzegorz Lesiński, Andrzej Rejment. Program tego zespołu „Nietoperza” nosił tytuł „QQ – lski show” i napisany został przez Tadeusza Łojka i Jana Niezabitowskiego specjalnie dla „Nietoperza”. Z tym programem zespół zajął kolejny raz pierwsze miejsce na przeglądzie kabaretów woj. łódzkiego.



W styczniu 1972r. zespól przygotował nowy program pt. „Ubu Król” autorstwa Choińskiego i Gałkowskiego w nowo skompletowanym zespole aktorskim, w którym obok Janiny Kucharskiej–Pawłowskiej, Zygmunta Kukulskiego i Jana Niezabitowskiego zagrali: Irena Szwed, Marek Drogosz, Władysław Trajdos, Krzysztof Nowak, Stefan Półrola, Antoni Rączkowski, Waldemar Łysik, Zbigniew Szymczyk a kierownikiem muzycznym został Andrzej Rymarek. Sztuka ta była jednak zbyt trudna i nie dla wszystkich komunikatywna. Premiera tej sztuki odbyła się 22 maja 1972r. i po kilku przedstawieniach zaprzestano jej prezentowania.



Kolejnym przedsięwzięciem „Nietoperza” był program pt. „Album rodzinny”, w którym wystąpili: Janina Kucharska–Pawłowska, Marek Drogosz, Zygmunt Kukulski, Jan Niezabitowski, Władysław Trajdos a przy fortepianie Bogumił Studziński. Premiera tego programu odbyła się 29 maja 1974r. a już w czerwcu zespól zdobył pierwsze miejsce wśród zespołów kabaretowych woj. Łódzkiego i we wrześniu w Krakowie, drugie miejsce w finale Krakowskiego Ogólnopolskiego Festiwalu Teatrów Amatorskich (KOFTA).



W styczniu 1975r. w Zakopanym „Nietoperz” zajmuje IV miejsce w Konfrontacjach Kabaretowych otrzymując nagrodę za reżyserię. Kolejną premierą zespołu był program „Rentierzy”, którego autorem scenariusza był Marcin Wolski a muzyki Jacek Borkowski. Premiera tego programu odbyła się w czerwcu 1976r., w którym wystąpili: Janina Kucharska–Pawłowska, Irena Szwed, Marek Drogosz, Jan Niezabitowski i Władysław Trajdos. Na fortepianie grał kierownik muzyczny Andrzej Rymarek, który był równocześnie dyrektorem Domu Kultury. W październiku zespól zdobył pierwsze miejsce wśród kabaretów woj. piotrkowskiego, a w marcu zorganizowano jubileusz 13–lecia Kabaretu.

Nietoperz jubileusz

Od lewej: Mirosław Kaliszczak, Dyzman Krasoń, Jan Niezabitowski




W jubileuszowym programie wystąpili również dawni członkowie zespołu obok uczestników ostatniego programu Maria Klimek–Szwed, Mirosław Kaliszczak, Dyzman Krasoń (twórca „Nietoperza”), Zygmunt Kukulski, Jerzy Klimek, Grzegorz Lesiński. W kwietniu 1977r. z „Rentierami” wystąpił zespół na zakopiańskich konfrontacjach kabaretowych, a miesiąc później w finale ogólnopolskiego festiwalu kabaretów w Radomiu, gdzie zajął pierwsze miejsce, odnosząc chyba największy sukces.

Nietoperz Radom

Jan Niezabitowski z Zespołem w Radomiu




W październiku 1977r. „Nietoperz” wystąpił w przeglądzie „Temafor” w Cieszynie, gdzie zajął także pierwsze miejsce. Po dwuletniej przerwie przy pomocy dyrektora MDK Andrzeja Rymarka nawiązany został kontakt Jana Niezabitowskiego z krakowskim literatem Henrykiem Cyganikiem, który napisał dla „Nietoperza” program pt. „Smutek wesołego miasteczka” wraz z tekstem piosenek, do których muzykę napisał Henryk Mosna. Premiera tego programu, w którym udział wzięli: Janina Kucharska–Pawłowska, Irena Szwed, Marek Drogosz, Mirosław Kaliszczak, Jan Niezabitowski, Władysław Trajdos, a na fortepianie grał Andrzej Rymarek odbyła się 31 maja 1980r. W tym składzie osobowym i z tym programem „Nietoperz” wystąpił jeszcze kilkanaście razy, by w maju 1981r. wystąpić po raz ostatni w Sali widowiskowej Miejskiego Domu Kultury, żegnając się ze swoją publicznością.

Nietoperz ostatni występ

Od lewej: Marek Drogosz, Janina Kucharska–Pawłowska, Irena Szwed




Rok 1981 był ostatnim w 17 letniej działalności literacko – satyrycznej Radomszczańskiego, amatorskiego zespołu małych form teatralnych, odnoszącego wiele sukcesów, do których przyczyniły się także osoby niewidoczne na scenie, a byli to: scenograf Piotr Pawłowski, operatorzy świateł i dźwięku: Jerzy Kępiński, Władysław Kowalczyk, a także inspicjentki Agnieszka Szablewska oraz Barbara Szkoda.



Artystyczne osiągnięcia kabaretu „Nietoperz” to największy sukces w sferze kultury w powojennej historii Radomska.

Na podstawie posiadanych fotografii i zebranej dokumentacji tekst kalendarium opracował i materiały udostępnił portalowi

dr Mirosław Kaliszczak
Radomsko grudzień 2007

APEL Redakcja apeluje do posiadaczy materiałów dotyczących Kabaretu „Nietoperz” mogących wzbogacić opracowanie o nawiązanie kontaktu z Administratorem. Dane kontaktowe na stronie startowej portalu.
(Z. Wiśniewski)

Copyright © 2000 Zdzisław Wiśniewski  Wszelkie prawa zastrzeżone.