Logo Muzeum

MUZEUM REGIONALNE

78.wystawa Towarzystwa Fotograficznego im. E. Osterloffa w Radomsku.

 
Kwiecień 2006 r. w Galerii Muzeum Regionalnego w Radomsku prezentowana była przez cały miesiąc wystawa fotografii biało–czarnej Horyzont Pawła Pierścińskiego – fotografa, krytyka i teoretyka fotografii, Prezesa Związku Polskich Artystów Fotografików w latach 1988 – 1989, autora ponad 200 wystaw indywidualnych krajowych i zagranicznych, honorowego członka radomszczańskiego Towarzystwa im. E. Osterloffa, a od wernisażu także honorowego obywatela miasta Radomska. Fotografie twórcy „Kieleckiej Szkoły Krajobrazu” w Radomsku „zatrzymały się na chwilę”, między wystawami w Krakowie i Warszawie. Prezentowane zdjęcia pochodziły ze zbiorów krakowskiego Muzeum Historii Fotografii.
Paweł Pierściński urodził się w Kielcach dnia 25 maja 1938 roku. Fotografuje od 1952 roku. Debiut artystyczny w 1955 r. na Ogólnopolskiej Wystawie Fotografii w Częstochowie. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików od 1964 roku. Prezes ZPAF w latach 1988–1989. Jest fotografem, publicystą, krytykiem i teoretykiem fotografii, działaczem społecznym, organizatorem ruchu fotograficznego pejzażystów polskich, komisarzem ogólnopolskich wystaw fotografii krajobrazowej, redaktorem i współautorem między innymi almanachu „Mistrzowie Polskiego Pejzażu” (2000) oraz „Kieleckiej Szkoły Krajobrazu” (2002). Twórca i animator kierunku artystycznego pod nazwą „Kielecka Szkoła Krajobrazu”. Od początku swojej działalności fotograficznej Paweł Pierściński specjalizuje się w temacie krajobrazu. Swoją twórczość prezentował na ponad 200 wystawach indywidualnych oraz licznych wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą, uzyskując liczne nagrody i wyróżnienia.
Paweł Pierściński was born in Kielce in 25th of May 1938. Hę has been photographing sińce 1952. His artistic debut took place at Polish–wide Photography Exhibition in Częstochowa, in 1955. Hę has been a member of Union of Polish Art Photographers (ZPAF) sińce 1964. In years 1988–1989 hę was ZPAF1 s chairmen. Hę is not only photographer, but also: journalist, critic, theorist of photography, social worker, organizer of Polish landscape photographers' movement, curator of Polish–wide exhibitions of landscape photography, editor and co–author of, among other things, almanac „Masters Of Polish Landscape”(2000) and „Kielce Landscape School” (2002). Founder and animator of artistic trend, called „Kielecka Szkoła Krajobrazu” (Kielce Landscape School) From the beginning of his art activity, Paweł Pierściński has been specializing in landscapes. Hę presented his work at morę than 200 individual and collective exhibitions in Poland and abroad. Hę is a winner of numerous prizes andawards.

Horyzonty postrzegania

Widz 2006 roku ma możność obcowania z uporządkowanym i zsumowanym dorobkiem Pierścińskiego: tomem esejów poświęconych fotografii Czas krajobrazu, wyborem poezji oraz retrospektywną wystawą zdjęć z lat 50., 60. i początku 70. Wyliczenie w jednym ciągu różnych dziedzin twórczości jest konieczne, gdyż tworzą one jedną, wzajemnie uzupełniającą się, wypowiedź artysty o sztuce fotografii i świecie na niej przedstawianym. Pierściński w wierszach opisuje motywy, które odnaleźć można na fotografiach, analizuje sposoby fotografowania krajobrazu w pracach innych autorów, co równocześnie można porównać z jego zdjęciami. Odsłonięcie warsztatu i źródeł inspiracji bynajmniej nie zubożyło dorobku kieleckiego artysty. Przeciwnie, uzmysłowiło, że fotografie, które ciągle fascynują oryginalnością ujęć i zaskakują świeżością spojrzenia, nie powstały przez przypadek, lecz są efektem konsekwentnie stosowanych i przemyślanych zasad.

Graficzność światłocienia

Linia horyzontu w fotografiach krajobrazowych stanowi zazwyczaj mocną ciemną linię. W miarę spokojną, tylko niekiedy zakłóconą przez drzewa, pojedyncze domy, ściany lasu. To co powyżej, jest wypełnione delikatną fakturą nieba, z rzadka zasnutego koronkową bielą chmur. Istota tkwi poniżej horyzontalnej linii. Szachownice pól zaoranych, obsianych, porosłych dojrzałym zbożem, o liniach niespokojnie falistych, sinusoidalnych, klinowych, zgeometryzowanych, o zmiennym rytmie bruzd i kolorów. Na nich słońce rozgrywa dynamiczny taniec światła i cienia nakładając na pagórkowate podłoże drugi, często odmienny, rytm. Ziemia i niebo snują swoje opowieści dla obserwatora umiejącego spojrzeć na nie z dystansem.
W fotografiach przemysłowych światło i cień teatralizują przestrzeń. Mocny snop światła padającego centralnie czyni małe ludzkie postacie anonimowymi, a na tle ogromnych maszyn walcowni, także odrealnionymi. Wszystko to stanowi jednak obraz spójny i doskonale zakomponowany. Dopiero zestawienie z otwartą przestrzenią, uzmysławia degradację, czy wprost ukazaną przez Pierścińskiego, erozję ziemi (pustka pól, popękana skorupa ziemi, sztuczne spiętrzone przez lata osady). Na pograniczu znajdują się pojedynczy ludzie zawikłani w kłębowiska siatek, słupów, baraków. Ta przestrzeń „między” podkreśla niszczący wpływ przemysłu na naturalny krajobraz.
Zieleń Pierściński monumentalizuje. Z gęstwiny Puszczy Jodłowej wydobywa pojedyncze drzewa, wykroty o smoczych kształtach, ukazuje niezwykłość linii przekrojów pni i poezję słojów drewna. Nałożony na rozłożyste drzewo rysunek rocznych przyrostów jest syntezą zewnętrza i wnętrza tej samej rzeczy. Drzewo umieszczone pośrodku zawirowanej kompozycji, potęguje i tak niekwestionowaną jego potęgę, której nie może umniejszyć nawet powolne umieranie.
Kieleckie krajobrazy, zakłady przemysłowe, korzenie drzew fotografowane latami przez Pierścińskiego, stały się już przedmiotem analiz historyków fotografii. Dopiero jednak uważne przyjrzenie się zdjęciom tworzącym cykl Horyzont, uświadamia jak bardzo są one nadal inspirujące dla współczesnych fotografików, gdyż na wielu wystawach fotografii krajobrazowej łatwo można odnaleźć faliste linie pól, powalone drzewa, ludzi na tle opustoszałego przemysłowego krajobrazu rodem z zdjęć Pawła Pierścińskiego.
Beata Anna Symołon

Copyright © 2000 – 2008 Zdzisław Wiśniewski  Wszelkie prawa zastrzeżone.