Stanisław Imieniński.


Stanisław Imieniński urodził się w 1940 r. w Radomsku. W latach 1954–1960 uczęszczał do Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Częstochowie. Był to dobry i niezwykle inspirujący młodych twórców okres w historii szkoły. W jej atmosferze rozwinęły się talenty Dudy–Gracza i Lontego – kolegów szkolnych Imienińskiego. On sam jednak – nie umiejąc odnaleźć swojego miejsca w sztuce – zaprzestał malowania na okres prawie dwudziestu lat. I dopiero poważny wypadek, z którego wyszedł ze zmiażdżonym kręgosłupem, uświadomił mu jak wielka i niespełniona tkwi w nim potrzeba malowania. Odtąd budzi się wyłącznie po to, aby malować. Gruntuje płótna, maluje, werniksuje, wykonuje ramy. Wszystko z ogromną pasją i w niezwykłym napięciu. Ubiegłoroczna śmierć ukochanej żony dokonała kolejnego przełomu w malarstwie Imienińskiego.

Stanisław Imieniński
W 1988r. Ministerstwo Kultury i Sztuki przyznało mu uprawnienia artysty plastyka. Stanisław Imieniński wygrał 3 ogólnopolskie konkursy plastyczne, jest laureatem kilkudziesięciu innych. Brał udział w ponad 100 wystawach zbiorowych i 130 indywidualnych. Swoje prace wystawiał w galeriach BWA, miejskich i prywatnych, muzeach, klubach, salach radnych… Największym sentymentem darzy wspólną z Jackiem Malczewskim wystawę aktów na Zamku Książąt w Wałbrzychu w 2002 r. Jego prace znajdują się w prywatnych i państwowych zbiorach w Anglii, Francji, Irlandii, Niemczech, Polski, USA.



Beata Anna Symołon
foto Czesław Polcyn
2005 r.


Copyright © 2000 – 2008 Zdzisław Wiśniewski  Wszelkie prawa zastrzeżone.